محمود اکبری

در ادوار گذشته سه دوست به نامهای اِبرامِ زیرک،حَج مصطفی و سِد اکبر، به پیشنهاد اِبرامِ زیرک-که مغز متفکرشان محسوب میشد- تصميم گرفتند معاشي از رهگذر خدعه و تزوير به دست آورند و به آن وسيله زندگاني بي دغدغه و مرفهي براي خود تحصيل و تأمين نمايند. برای رسیدن به این هدف، لوحي تهيه کرده، نام يکي از فرزندان ائمه اطهار (ع) را بر آن حک کردند و آن لوح مجعول را در محل مناسبي نزديک معبر عمومي روستاييان پاکدل در خاک کردند. آنگاه مجتمعاً بر آن مزار دروغين گرد آمدند و زانوي غم در بغل گرفته به ياد بدبختي هاي خود در زندگي، نه به خاطر امامزاده خود ساخته، گريه را سر دادند و به قول معروف حالا گريه نکن کي بکن! چون عابرين ساده لوح به تدريج در آنجا جمع شدند و جمعيت قابل توجهي را تشکيل دادند، شيادان با شرح خوابهاي عجيب و غريب به آنان فهماندند که هاتف سبز پوشي، در عالم رؤيا آنها را به اين مکان مقدس و شريف! هدايت فرموده و از لوح مبارکي که از دل اين خاک مدفون است بشارت داده است. روستاييان پاک طينت فريب نيرنگ و تدليس آنها را خورده، به کاوش زمين پرداختند تا لوح بدست آمد و دعوي آنها ثابت گرديد. ديگر شک و ترديدي باقي نماند که اين چند نفر مردان خدا هستند و فضيلت و صلاحيت آنها ايجاب مي کند که توليت و خدمت مزار را خود بر عهده گيرند. طبيعي است که چون اين خبر به اطراف و اکناف رسيد و موضوع کشف و پيدايش امامزاده جديد دهان به دهان گشت، هر کس در هر جا بود با هر چه که از نذر و صدقه توانست برداشت و  به سوي مزار مکشوفه روان گرديد و به این ترتیب کار و بارشان سکه شد. از آنجا که گفته اند "نيزه در انبان نمي ماند" از قضا روزي سِد اکبر از همکار و دستيار خويش، حَج مصطفی مالي بدزديد. صاحب مال به حدس و قياس بر او ظنين گرديد و طلب مال کرد. سِد اکبر منکر سرقت شد و حتي حاضر گرديد براي اثبات بي گناهيش به آن مزار شريف! سوگند بخورد که مالش را ندزديده است. حج مصطفی چون وقاحت و بيشرمي شريکش را تا اين اندازه ديد، بي اختيار فرياد زد: «اي بيشرم، کدام سوگند؟ کدام مزار شريف؟ "اين همان امامزاده است که با هم ساختيم" و با آن کلاه سر ديگران مي گذاريم نه آنکه تو بتواني کلاه سر من بگذاري!»

براي ديدن دوستي رفته بودم، پس از خوش و بش كردن مرا به اتاقش دعوت كرد، اتاق شلوغ بود، پس از يك معرفي كوتاه و عادت كردن جو اتاق به حضور من گفتگو ادامه پيدا كرد، موضوع نقد اسلام بود. در بين افراد اتاق فردي توجه مرا به خود جلب كرد. از ظاهر آراسته اش پيدا بود فردي است مذهبي، كمي بعد متوجه شدم يك بحث دوطرفه ميان حاضران در اتاق و ‌آن فرد مذهبي در جريان است، به گونه اي كه يك طرف اسلام را در قالب «جمهوري اسلامي ايران» نقد مي كرد و طرف ديگر (فرد مذهبي) به دفاع از سياست ها و رويه هاي نقد شده، در همان قالب( جمهوري اسلامي ايران) پاسخ مي داد و هر كدام از نقدهاي وارده را به گونه اي ناشيانه توجيه مي كرد . بحث به جايي رسيد كه فرد مذهبي ديگر توان توجيه كردن نداشت و به قول معروف «كم آورد» و براي اينكه اين كم آوردنش را پرده بپوشاند ، به بيان اينكه شما همگي ضد انقلابيد، ضد اسلاميد، شماييد كه حاميان سرسخت استعمار و غرب زدگاني روشنفكر نماييد و ... پرداخت طرف مقابل نيز ساكت نماند و با واژه هايي نظير خشك مقدس و مرتجع و ... اهانتهای وي را پاسخ مي داد. بحث در حال بالا گرفتن بود كه من از حضور جمع عذرخواستم و به علت كار واجبي كه داشتم، اتاق را ترك كردم. بحث مذکور، فكر مرا به شدت مشغول كرده بود. دلم واقعاً به حال اسلام مي سوخت، از خود پرسيدم د ین آسماني اسلام كه براي هدايت و رستگاري بشر از سوي خدا بر ما نازل شده، تاوان ندانم كاري و اشتباهات چه كساني را مي پردازد؟ اصلاً چرا اكثر مردم (به ويژه در میان قشر دانشجو و روشنفکر) رويه هاي نادرست سياسي، مديريتي ، اقتصادي، فرهنگي و حتي گاهاً مذهبي مجريان را به پاي دين اسلام  مي گذارند؟

مدتي پيش توسط يك دوست گرامي با آثار و انديشه هاي سترگ پرچمدار احياي فرهنگ عدل قرآني، حكيم اسرار، آشناي حكمت رباني، علامه محمدرضا حكيمي خراساني آَشنا شده بودم احساس وظيفه كردم تا قسمتي از بيانات گهربار اين حكيم مسيحا دم را با ذكر مقدمه اي براي شما سروران بازگو كنم؛

حركات «اجتماعي – سياسي – فرهنگي » ملت ايران، در دوران اخير، براي رسيدن به حقوق مختلف خويش و براي بازيافت عزت و كرامت انساني و دستيابي به عدالت و آزادي، و خروج از حوزه ي استعمار و استضعاف و نيز خروج از سلطه ي حكامي كه برده ي بيگانگان و فاقد شخصيتي مستقل بود و همچنين براي احياي شكوه و عظمت تاريخي و اسلامي كه داشت، از زمان به قدرت رسيدن ميرزا تقي خان اميركبير(ش: 1368 ق) و سپس قيام بزرگاني چون سيد جمال الدين اسدآبادي، ميرزا كوچك خان جنگلي و ... تا نهضتها و قيام هايي چون قيام مسجد گوهرشاد و سپس حوادث شهريور 1320 ش و اشغال ايران به وسيله ي ارتش متفقين و ...، نهضت ملي كردن صنعت نفت و حوادث بسياري پس از آن و بالاخره... تا اينكه مردم به مرور از همه ي طبقات و تفكرها و قشرها رهبري مطلق امام را پذيرفتند و نجات خود را در اين حركت اسلامي و اجراي احكام اجتماعي ، قضايي ، اقتصادي، معيشتي ، تربيتي ، اخلاقي و دفاعي اسلام دانستند. به گفته ي يكي از روشنفكران« اين اولين بار در تاريخ بود كه ملتي يكپارچه پشت سر يك نفر ايستاد».

آري، شب ورود امام (شب 12 بهمن 1357) تابلويي پارچه اي و بزرگ – به عرض خيابان انقلاب (شاهرضاي سابق)- مقابل در دانشگاه تهران نصب شده بود و روی آن چيزي كه خواسته همه ي ملت بود، با خط درشت نوشته بود؛

«اي امام! بيا و آزادي و عدالت را ، با دستان خود، در ميان ملت تقسيم كن»

با مقدماتي كه به عرض رسيد، مي توان تصور كرد كه ملت فداكار و مظلوم ايران، به هنگام اينكه پس از سالها مجاهده و مبارزه، و شهيد دادن و جنازه ي شهيدان را تشيع كردن، و صرف عمر و نيرو و مال، پيروزي را به دست آورد، و مملكت را از دژخيمان عامل بيگانگان گرفت، و امريكاييها را با كمال حقارت بيرون ريخت، و دستهاي استعمار مسيحي ضد اسلام را قطع كرد، و صهيونيستها را كنار راند، و كشور را دو دستي به «آقايان» تقديم نمود، بحق و بواقع، مستحق چه چيز بود؟ فهم اين مطلب و اقرار به آن، يك ضرورت ديني و تاريخي است. و اگر در اداره ي «انقلاب» و رساندن ملت فداكار به حقوق و اهداف خود، قصوري، تقصيري ، غفلتي ، شكستي و ... واقع شده است، از اهم و اكبر تكاليف شرعي رجال حاكميت از صدر تا ذيل اين است كه بصراحت تمام و كمال با مردم در ميان گذاردند، و بروشني سوء عملكردها را اعلام كنند. و از تاريخ اسلام و ملت ايران عذر بخواهند؛ و كساني كه قصد خيانت، يا خيانت كرده اند اگر چه از مريّشين و معمّمين افشا شوند، به سيره ي علي «ع» در حكومت خود، و تا نسلها از اسلام بريده نشوند، و گمان نكنند كه اسلام دين – صرفاً – فرصت طلبي و اقتدار است (نعوذبالله تعالي) نه دين عدالت و انتظار .

آيا ايراني بحق مستحق يك حكومت سالم و عادل اسلامي (با مرداني مزه ثروت و اشرافي گري و «رانت» خواري نچشيده و مستضعف شناس) نبود؟

آيا بر طبق موازين اسلامي و تعاليم قرآني( و وعده اي كه همواره داده شده بود)، ملت مستحق رسيدن به «نظام عامل بالعدل» ( ان الله يامر بالعدل) ، و «جامعه قائم بالقسط» (ليقوم الناس بالقسط) نبود؟

آيا نمي بايست ذره اي طعم تعديل توزيع و استفاده همه مردم ايران از امكانات مملكتي و منابع عمومي و اموال مردمي را مي چشيد؟

آيا نمي بايست-طبق تعاليم قرآني و اوصيائي-اندكي از حركت و كرامت انساني برخوردار مي شد؟ و دستكم در دادگاههاي مختلف، حرمت انساني او شكسته نمي گشت، و برخي كسان فاقد شخصيت و صلاحيت در-هر لباس-بر سر كار نمي آمدند؟ و قاضي نمي شدند؟ و مالدوستان و دنياداراني طرد مي گشتند؟ و اجازه ايجاد تشكلهاي سرمايه داري
(ضد مردمي) نمي يافتند!

آيا نمي بايست، مردمي آنگونه معتقد و استوار( كه شهيد دادند و شهيد دادند، و از پاي ننشستندو ننشستند)، و مادران شيرزني كه بر بدنهاي پودر شده ي جوانان برومند خويش گريه نكردند تا دشمن شاد نگردد، با ديدن عملكردهايي سالم، و مديريتهايي توانا و خالي از نفوذي، و مسئولاني پاك و درٍِ جيبِِ خود دوخته، و دادگاههايي به انسانيت انديشيده، و بازارهايي اندكي از بند شيطان رهيده، روز بروز معتقدتر مي شدند، و همين عقيده و حماسه را به نسلهاي بعد تا ظهور حجت زمان «عج» منتقل             مي كردند؟

آيا نمي بايست بر بازار و اصحاب كيل و ميزان( به تعبير «قرآن كريم»)، و بر نرخگذاريها (به تأكيد نهج البلاغه )، نظارت دقيق مي شد و جلو شماري قارونان فجور گستر چپاولگر و شركتها وحتي دانشگاههاي سود بنيان را در هر لباس و در هر مقام و متعلق به هر كس مي گرفتند؛ يعني آن شمار كه خون قشرهاي ملت را مكيدند ( و مي مكند)، و تورم ويرانگر را به افلاك رساندند و مي رسانند، و وضع دانش و دانش طلبي را اينگونه مسخ كردند و ... و ملت انقلابي را به اين روز نشاندند... جلو آنان را كه نگرفتند هيچ، بلكه شماري با آنان همسو و همسود گشتند؟

و آيا؟

پس حق ملت معلوم است كه چه بود:

آزادي، عدالت.

و به ملت معلوم است كه چه رسيد؟!...

اكنون به رابطه ي «عدل» و «عقل» باختصار اشاره مي كنيم:

به امام علي بن ابيطالب «ع» گفتند: «صف لنا العاقل عاقل را براي ما توصيف كن كه چه كسي عاقل است» ؟ فرمود: هوالذي يضع الشي ء مواضعه

عاقل كسي است كه هر چيزي را در جاي خود             مي نهد.

نيز درباره ي «عدل» فرمود: العدل يضع الامور مواضعها

عدل چنان است كه همه ي امور را در جاي خود قرار مي دهد.

در اينجا، «الحياه» ، نقطه اشتراك«عقل » و «عدل» را بخوبي روشن كرده، و بيان داشته است كه عقل، عامل اجراي عدالت است، و عدالت، در ويژگي اصلي خويش (نهادن هر چيز در جاي خود)، همتراز عقل است. پس هر فرد كه در زندگي فردي و خانوادگي و اجتماعي عدالت را، در رفتار با همه حتي با خود رعايت نكند، دليل بر اين است ، كه اين افراد از عقل كافي و سالم برخوردار نيست. همچنين در هر حاكميتي كه عدالت در آن اجرا نشود، و جامعه در آن حاكميت از رعايت عدالت در همه ي امور برخوردار نباشد، دليل بر اين است كه حاكمان در آنجا خردمند نيستند، و از عقلي كافي و سالم برخوردار نمي باشند، و هواي نفس بر آنان غالب است. به هر اندازه كه در جامعه اي بي عدالتي، تبعيض و تفاوت بيشتر باشد، به همان اندازه بي خردي حاكمان آن جامعه قطعي تر است و نفوذ سرمايه داران بيشتر .

حد طبيعي و سالم امور ، همان است كه هر چيزي در جاي خود، و داراي هنجار خاص به خود باشد؛ اگر فرض شود كه بازار تورم زا، اقتصاد ناسالم، توزيع غيرعادلانه، دستگاه قضايي سست و ويران، و قاضيان فاقد عدالت باشند، دليل آن است كه مردمي كم خرد در اين مسئوليتها و  مقامات قرار دارند، كه هر كدام به گونه اي عقلشان مغلوب نفس و منكوب اميال و خواسته ها گشته، از سطح عقل مفيد انساني فرو افتاده است .

و در تجربه نيز مي بينيم كه واقعيت همينگونه است، زيرا خردمندان اجازه نمي دهند امور از هنجار طبيعي و الهي خود بيرون رود، و جامعه اي با ارقام نجومي دچار تفاوت و تبعيض باشد، و تورم و گراني، بيداد كند.

اينگونه ، مردم را بي پناه گذاشتن، و سنگها را بستن و سگها را رها كردن، دليل فقدان خرد لازم، و نشانه ي غفلتي بس بزرگ است ، مبادا ملتي دچار حاكميتي گردد، كه اجازه ي هرگونه جنايت مالي به كساني ديگر بدهند، به دليل اينكه به آنان علاقه دارند( مانند بستگان)، يا با آنان در منافع شريكند، يا مي نگرند كه پايه هاي قدرتشان به دست اينگونه كسان و فاسدان، استحكام مي يابد.

ودر اینجا سخنی با جوانان آینده ساز:

اينجانب، پس از 60 سال تجربه ي عميق فرهنگي، اعتقادي، سياسي، اجتماعي، فلسفي، فكري، اقدامي و مبارزاتي، شما جوانان عزيز را- از دختر و پسر – در اين روز و روزگار، به حفظ كردن خود، و صيانت مسئولانه و جدي خويش، از افتادن در دام سه خطر بزرگ و وحشت آور، فرا مي خوانم:

1) ملاك دانستن كردار آن شمار از نادرستان و غارتگران و سودپرستاني ، كه به نام دين، حاكميت اسلامي را، مقام قاضي و قضاوت اسلامي را، بازار اسلامي را، معيشت و زندگي ملت را، رسانه هاي گروهي اسلامي را، و سرانجام جامعه اسلامي را، قبضه كرده اند، و سرانجام به اين روز سياه نشاندند و رساندند.

2) صحیح انگاشتن گفتار و نظریات آن شمار از فاسد نظراتی که با سخنانی ظاهردار و پوشش سازی شده( که جوانان، دراین سن و سال، و با این مقدار دانش و تجربه و معلوماتی که کسب کرده اند، و فرصتی پرشتاب که دارند، نمی توانند از کم وکیف و اسرار وا هداف آنها آگاه شوند)، شما را از عزیزترین سرمایه های حیات انسانی و روح بشری تخلیه می کنند و دور می سازد...

پس می نگرید که با عدالت وا نصاف- چنانکه همه جا رسم اینجانب است- با شما عزیزان سخن گفتم، و به هیچ انحرافی از اسلام- چه در حاکمیت سیاسی و عملکردها، و چه در حکومت فکری و نظریه پردازیها، روی خوش نشان ندادم؛ « قل هذه سبیلی، ادعوالی الله علی بصیره أنا و من اتبعنی ...»...

3) خطر سوم، ارتباط داشتن با مرتجعان واپس اندیش، و بسته ذهنان خردناپذیر است، که عقل خداداد شما را تباه و مسخ می کنند، و شما را از شناخت حرکت توحیدی انسان و جهان، یعنی «تحول زمان و زندگی» و هماهنگی با آن باز          می دارند. و خدا نکند که در میان مربیان طلاب، در هر جا و هر شهر، چنین کسانی بهم رسند ... و افسوس که در جاهایی هستند!

آری، شما جوانان مظلوم ایران، امروز میان دو هیولای مهیب و حمله ور گرفتار شده اید:

1-  مسلمان نماها.

2-  متفکر نماها.

برخی مسلمان نما درآن طرف داریم، وبرخی متفکر نما در این طرف ...

و شما هنگامی که از اسلام و منابع اصیل اسلام (قرآن، حدیث ، کتاب و سنت) اطلاعاتی مستند، و درست فهم شده،وکافی، نداشته باشید، اسلامی و غیراسلامی عملکردها را از هم تمیز نمی دهید و همه را به پای اسلام میگذارید. و از چشم اسلام       می بینید.

مسئولین دانشگاه :  به کجا چنین شتابان

مریم اسدالهی

نزدیک به 3 سال است، این پروژه ی عظیم که قرار بوده روزی ورزشگاه مجموعه ی خوابگاه ها شود، به شکلی که ملاحظه می کنید، به حال خود رها شده است .

اسکلت اولیه ی این پروژه در حال از بین رفتن و پوسیدن است و بنا به قول جناب رامشت حدود ....... صرف رساندن آن تا به این مرحله شده است. یکسال پیش نیز این موضوع را یادآور شدیم، ولی کو گوش شنوا؟ مسئولینی که به کرات جلوگیری از حیف و میل بیت المال و صرفه جویی در استفاده از آن( به عنوان مثال مصرف صرفاً چای و خرما درادارات دولتی که زمانی مطرح شد) را متذکر می شوند، کاش می آمدند و دسته گل های به آب داده شده توسط منصوبان خویش را تماشا می کردند.

ستون بدن

فریناز بی ریا

برخی از کارشناسان معتقدند نماز خواندن تنها غذای روح انسان نیست , بلکه جسم انسانها را نیز تقویت می کند و آنها را در مبارزه با مشکلات روزمره یاری می دهد . وقتی چشمها در حالت نماز ثابت می ماند جریان فکر هم خود به خود آرام شده و در نتیجه تمرکز فکر افزایش می یابد. ثابت ماندن چشم باعث بهبود ضعف و نواقصی مانند نزدیک بینی می شود و به لحاظ روانی این حالت باعث افزایش مقاومت عصبی فرد شده و بیی خوابی و افکار نا آرام را از انسان دور می کند. ایستادن در حالت نماز باعث تقویت حالت تعادلی بدن شده و قسمت مرکزی مخچه که محل کنترل اعمال و حرکات ارادی است را تقویت می کند و این عمل باعث می شود فرد با صرف کمترین نیرو و انرژی به انجام صحیح حرکات بعدی بپردازد. نماز قسمت فوقانی بدن را پرورش داده و ستون مهره ها را تقویت کرده و آن را در حالت مستقیم نگاه می دارد. تقویت احشاء و ماهیچه های شکم , حفظ سلامت دستگاه گوارش و رفع سوء هاضمه و بی اشتهایی از دیگر خواص نماز خواندن و رکوع در نماز است. کارشناسان می گویند در حالت رکوع ماهیچه های اطراف ستون مهره ها منبسط می شود که در متعادل و آرام کردن سمپاتیک موثر است. مدت زمان خواندن ذکر رکوع نیز باعث تقویت عضلات صورت و گردن ساق پا و رانها می شودو به این ترتیب به جریان خون در قسمتهای مختلف بدن سرعت می بخشد.تنظیم متابولیسم بدن فراهم نمودن زمینه از بین رفتن اکثر بیماری ها از بدن , کمک به افزایش حالت استواری و استحکام مغز از دیگر خواص رکوع در نماز است.سجده نیز ستون مهره های بدن را تقویت کرده و دردهای سیاتیک را آرام می کند. سجده علاوه بر از بین بردن  سوء هاضمه ,پرده دیافراگم را تقویت کرده و به دفع مواد زاید بدن به دلیل فشرده شدن منطقه شکمی کمک می کند.سجده همچنین باعث افزایش جریان خون در سر شده که این امر با تغذیه این غدد باعث حفظ شادابی , زیبایی و طراوت پوست می شود.حالات سجده به واسطه باز شدن مهره ها از یکدیگر باعث کشیده شدن اعصابیکه قسمتهای مختلف بدن را به مغز وصل می کند,شده و این  اعصاب را در یک حالت تعادلی قرار می دهد که این عم برای سلامت انسان بسیار حائز اهمیت است سجده باعث آسودگی و آرامش در فرد شده و عصبانیت را تسکین می دهد. استحکام بخشیدن و تقویت عضلات پاها و ران ها , کمک به نفخ معده و روده  , بهبود فتق  , از خواص نشستن بعد نماز است.روشن است که نماز فلسفی خاص خود را دارد که معراج مومن و مایه ی قرب به حق است و آن را باید فقط برای خداوند تعالی خواند و نه به انگزه فواید و آثاری از این دست, ولی آگاهی از این دست نظرات علمی نیز می تواند برای برخی مفید باشد.

گفتاری از دکتر شریعتی

برگرفته از کتاب جهت گیری طبقاتی اسلام

وقتي كه شما به مغازه اي مي رويد كه 5 يا 10 جنس خوب دارد، كدام جنس را براي خودنمايي از جلو ويترين مي آورد؟

طبيعي است كه جنس ارزانتر را نمي آورد، بلكه گرانتر و زيباتر را نشان مي دهد. آدمي هم كه 5-6 صفت خوب دارد، همينطور است. مثلاً خط من خوبست ، تار هم خوب مي زنم. نويسنده هم هستم، فيزكدان هم هستم . در اينصورت من ديگر به هر بهانه اي مثلاً خطي نمي نويسم كه به شما نشان دهم، بلكه اصولاً خجالت مي كشم بگويم خطم خوبست. حتي كتمان   مي كنم ( براي اينكه اينرا متعلق به بدوي ها مي دانم)

به طوريكه كسي كه ده سال است با من رفيق است ، هنوز نمي داند خط من خوبست، من ابداً نمي گويم زيرا جنس بهتري براي ابراز وجود دارم.اگر هر جا كه مي نشينم ، اين آدم بخواهد به هر بهانه اي خطش را به ما نشان بدهد، نبايد به او گفت:« بابا ما را خفه كردي خطت خوبست، ديگر دائماً مطرحش مي كني؟» اين طرز مقابله با او به هيچ وجه خوب نيست ؛ تو او را از اين انحراف شفا نداده اي ، بلكه فقط او را جريحه دار كرده اي، بنابراين در جاي ديگر و جلسه ديگر كه تو نيستي تا به او حمله كني، دوباره خطش را نشان مي دهد! بايد  چكار كني؟ بايد غير از حسن خط، ارزش بالاتري در او بوجود بياوري تا با نمود آن ابراز وجود كند و از نشان دادن حس خطش بي نياز شود، يعني خودش طبيعتاً و از نظر علمي به آنجا برسد كه حسن خطش را كتمان كند. وقتي كه تو به يك نفر هيچ ارزش وجودي و هيچ چيز كه نشان دهدهست  ندهي،فقط بايد بدنش را نشان دهد،چرا كه بدن حداقل چيزي است كه يك حيوان، يك موجود زنده و يك موجود بيولوژيك دارد . او غير از اين هيچ چيز ديگر ندارد. بنابراين بدن نمائي در او يك غريزه طبيعي جبري علمي و قطعي و ناگزير است .اگر هم بخواهي جلوي او را بگيري يك كار غيرعلمي، جاهلانه و ناشيانه كرده اي كه در او بيشتر عكس العمل، ايجاد مي كند. حالت طبیعي و فطري او اين است.چرا در جامعه معمولي ، چه شرق و غرب، به طور طبيعي( نه در گروه هاي خاص) ، مردها كمتر از زنها به بدن نمايي نياز دارند؟ زيرا نظام اجتماعي طوري بوده كه مردها توانسته اند رشد انساني يعني ارزشهاي غيربدني بيشتر كسب كنند و براي نمود خودشان نياز به بدن نداشته باشند. اما نظام اجتماعي مردانه، نظامي بوده كه در شرق و غرب زن را از رشد انساني و ارزشهاي فكري و روحي و معنوي باز داشته، بطوريكه او خود به خود بدن نمايي مي كند...

 آخر چيز ديگري ندارد. هر چه او را بيشتر تحت فشار بگذاري هر چه او را بيشتر در پوشش قرار دهي، بيشتر عكس العمل ايجاد مي كند و بعد كمبودش را به شكل انحرافي ديگر جبران مي كند. همه آن نمودهايي را كه خانم اوناسيس در مثلاً فلان هتل بين المللي نشان  مي دهد ، او بر سر سفره حضرت نشان مي دهد و جلويش را هم نمي توان گرفت، چرا كه اصل علمي است. زماني مي توانيم جلويش را بگيريم كه انگيزه را تحليل رواني كنيم. وقتي كه همين زن يك آرمان انساني پيدا كرد و به غير از بدنش چيز مقدس تر، باارزش تر و متعالي تر ديگري به صورت آرمان، آگاهي، تعهد، مسئوليت، دانش و ارزشهاي معنوي وانساني به او ضميمه شد، اينها وجود داشتن او را اثبات مي كند و ديگر نه تنها لازم نيست او را بپوشاني به او زور بگويي و فحش بدهي و دائماً جهنم و بهشت و ملك عذاب و ... به رخش بكشي، بلكه براي خود او به طور طبيعي (عكس العمل فطري و روانيش اينست) اندام- هر چه هم زيبا باشد- كسر شأن مي شود، براي اينكه شأن مافوق بدن و زيبايي انديشه پيدا كرده است. كسي كه زيبايي انديشه پيدا نكند زيبايي بدنش را نشان مي دهد، كسي كه شخصيت انساني اش نمود و تلالو دارد، براي او تبلور بدني كسر شأن و شرم آور است. پس آنرا نفي و كتمان مي كند چرا؟ براي اينكه بتواند بر روي آن ارزش وجودي متعالي تاكيد بيشتر مي كند. يعني خودنمايي انساني بيشتر داشته باشد و اين مسير طبيعي كار است.

همين را عيناً در ميان مردها پياده كنيد. تا وقتي كه به من يك تعهد آرماني نداده اي ، مرا يك وجود ايدئولوژيك نساخته اي و انگيزه هاي معنويت گرايي، انسان گرايي و جامعه گرايي را در من داغ و نيرومند و بر وجود من حاكم نكرده اي ، ساده زيستي، اعراض از دنيا، اعراض از مصرف و ... امكان ندارد. من  از چيزي به اين قشنگي لذت مي برم و تو دائماً مي گويي كه آنرا بفروشم، چرا بفروشم؟

اگر هم بفروشم نمي دانم چرا فروختم ، نه لذتي و نه فايده اي براي من دارد! مي خواهم با آن «كيف » كنم ولي تو دائماً «نق » مي زني درحاليكه به حال ما فايده اي ندارد،جز اينكه دعوايمان مي شود! به جاي اين كار بگذار من از چيزي بالاتر لذت ببرم. در بيماري ها هم همينطور است: مي گويند براي اينكه يك اعتياد را در فرد از بين ببري، بايد اعتياد سالم تري را جايگزين آن كني. از نظر علمي در انگيزه هاي مثبت هم همينطور است: به جاي اينكه يك انگيزه را در چشم من تحقير كني و لذتش را پايين بياوري، لذت و زيبائي بالاتري در من ايجاد كن. در اينصورت آن انگيزه محو مي شود و ديگر لازم نيست مرا نصيحت كني كه چگونه زندگي كنم، خودم همينطور زندگي مي كنم.

آرزوی من...

آمنه حدادی

بعضی وقت ها، یه چیزهایی برامون آرزو می شه که برای بعضی های دیگه و حتی شاید برای خودمون یه زمونی، یا خنده دار بوده یا بشه. آرزوهایی که برای رسیدن بهش، کلاسامون رو که هیچی، زندگیمونو باید بپیچونیم. هر کسی به ما نگاه کنه، یا کله شقی هامون رو ببینه، وقتی زیر بار حرف استادمون نمی ریم و نصیحت هیچکی رو گوش نمی کنیم، وقتی برای اثبات خودمون، پاش بیفته، هر کاری رو، حتی به قمیت کمیته انضباطی رفتن، انجام می دیم، وقتی درس نمی خونیم که بهمون نگن... خون. وقتی تیپ شلخته می زنیم که جلوی دوستامون کم نیاریم، تیپایی که رومون نمی شه، از خودمون یه عکس بگیریم، وقتی یه جوری رفتار می کنیم که بهمون نگن بچه مثبت ،وقتی هزار تا کار می کنیم، هزار تا کلک می زنیم و آسمون و ریسمون می بافیم که فکر کنن خیلی برای خودمون کسی هستیم، اونموقع هیچکس فکر نمی کنه که با تموم کب کبه و دب دبه مون توی گفتن یه کلمه کم آوردیم خیلی تا الان به خودمون فشار آوردیم، با خودمون کلنجار رفتیم و به قول بچه ها خومونو کشتیم ولی نشده حالا دیگه شده برامون یه آرزو. آرزوی اینکه خودمونو اونقدر تحویل بگیریم اونقدر جرأت و جسارت پیدا کنیم ،اونقدر بزرگ بشیم که جلوی هر کسی و برای هر کاری ، توی رودربایستی نیفتیم و بگیم ok و بعدش هزار تا دردسر، که از پس یکی شون هم نتونیم بربیایم. به هزار آب و آتیش بزنیم، تا بلایی سرمون نیاد ، تا آبرومون نره، تا کسی نفهمه، تا از درسی نیفتیم، تا ضایع نشیم، تا کلی پامون تموم نشه. وقتی اینطوری میشه از خودم بدم می یاد . شایدم بقیه خیلی  قبولم داشته باشن ولی خودم که می دونم اوضاع از چه قراره، و همه این لوتی بازیا برای چیه. آخه آدم اونقدر نتونه از پس خودش بربیاد. آخه یه نه گفتن، برای من که از پس درسای به اون سختی براومدم تا دانشجو بشم و حالا هزار تا چشم دنبالمه که چیکار می کنم، من با کلی ادعا که از پس هر کاری می تونم بر بیام، من، توی اوج جوونی که هیچکسی نمی تونه از گل نازک تر بهم بگه از ترس اینکه جوونیم گل کنه و ...، یه نه گفتن برای من که کاری نداره که حالا بشه یه آرزو.آخرین بار همین چند روز پیش که دوستم ازم خواست جواب استاد رو بدم و من به خیال خودم، در کمال استادی، به استاد تیکه انداختم و استاد، که هیچی بهم نگفت و حالا هر باری که می بینمش، غرق عرق و خجالت می شم وبه خودم و بی عرضه گیم هزار تا بد و بیراه میگم. وقتی دوستام رو می بینم که بازیچه دست بقیه ان، فقط به خاطر اینکه نمی تونن بهشون نه بگن، احساس می کنم، شاید، این سخت ترین واحدی باشه که ما باید توی دانشگاه پاس اش کنیم. و اگه پاسش نکنیم، با PHD  هم بی سوادیم نه به «خودمون» ، نه به «دلمون» ، نه به «غیرت بی جامون» ، نه به «دوستمون» ، نه به .... و من اگه شده یه ترم بی خیال درس بشم و وقتمو بذارم تا این واحد رو پاس کنم، این کار رو می کنم، تا اونقدر به خودم، و به شخصیت ام اعتماد پیدا بکنم که بفهمم، بابا خودم آدمم، خودمم لااقل یه جو عقل دارم خودمم سرم می شه چی درسته چی غلط و بقیه همش کوکم نکنن ومن نتونم یه بار باهاشون مخالفت کنمو پای حرفم بایستم یه بارم که شده من بگم که اگه فلان کارو این طوری انجام بدیم درست تره و راهی رو که می دونم درست تره لااقل خودم برم و زندگیم دست همه به جز خودم نیفته راستی می گن جوونیه و آرزوهاش و چه چیزایی که برای آدم توی جوونی آرزو نمی شه از خدا می خوام آرزوی هیچ جوونی به دلش نمونه و آرزوی من هم ....

حکومت دینی : عدالت یا آزادی

ا.ی

در مورد ایجاد نوع حکومتهای اداره کننده جوامع بحث زیاد است اما در این کوتاه نگاهی گذرا به برخی مشکلاتی که حکومتهای دینی به وجود می آورند داریم. اما در مورد اینکه آیا اصولاً این حکومتها حق شکل یافتن دارند یا نه و یا تا چه حد مشکلات جامعه را برطرف می کنند وجامعه را به سرمنزل مقصود می رسانند سخنی در بیان نیامده است.

یکی از مشکلاتی که ممکن است حکومت دینی به وجود بیاورد ایجاد دین حکومتی است یعنی به وجود آوردنده یکی دینی که می خواهد حکومت کند.

در اینجاست که دین در مسیر اصلی خود که همانا رساندن انسانها به سرمنزل کمال است منحرف می شود چرا که به جای اینکه خط مشی صحیح زندگی را مشخص کند حکومت که بلندگوی دین است فقط به فکر چگونگی حکومت، حفظ آن و تطبیق دین باسیاست و ... است لذا بسیاری از معارف دین از بین خواهد رفت و بسیاری با

تغییر و تبدیل و بدعت همراه خواهد بود.

مشکل دیگر این است که متصدیان حکومت به دلیل اینکه به یک نوع عقیده ی خاص پایبند هستند در اجرای سیاست ها گزینشی و برای رسیدن به اهداف راه حل های غیرمعقول را پیش می گیرند مشکل دیگر این که در این نظام هرگونه فریاد اعتراض به منزله ی اعتراض به دین تلقی شده و مهر الحاد و تکفیر و ارتداد به سادگی بر روی افراد زده می شود لذا اندیشه مخالف به زودی سرکوب می شود به سوی استبداد دینی پیش می رود به همین خاطر است که بیشتر حکومتهای دینی اقتدار گرا هستند.

مشکلات حکومت دینی تنها با کسانی نیست که مخالفند یا دین را قبول ندارند بلکه بین اشخاص دیندار یک مملکت نیز اختلاف به وجود خواهد آمد.

هنگامی که قشر دیندار سنتی جامعه احساس کند که حکومت دارد از مسیر اصلی دین خارج می شود به زودی در برابر او موضع خواهد گرفت و مسیر خود را از او جدا خواهد کرد.

ایجاد گروهک های فشار ازد یگر مشکلاتی است که در جوامعی که حکومت دینی دارند به وفور یافت می شود. این گروهک ها با توجه به عقیده ای که دارند در حکومت رسوخ کرده بدون آنکه مقام اجرائی داشته باشند برای خود ایجاد رانت و قدرت سیاسی می کنند و در قدرت نفوذ فراوان دارند. در چنین جامعه ای و با چنین دیدی، اشخاص جامعه به دو بخش تقسیم می شوند اول افرادی که حکومت را قبول دارند و آنرا مسیر حق می دانند چنین افرادی را حکومت خودی یا شهروند درجه ی 1 می نامد. دوم کسانی هستند که یا دین را قبول ندارند یا اگر هم دین را قبول دارند حکومت را به عنوان نماینده دین حقیقتی قبول ندارند که آنها جزء افراد غیرخودی یا شهروندان درجه ی 2 و 3تلقی خواهند شد.اینجاست که اگر فردی در برابر حکومت قد علم کند بمنزله این است که در برابر خدا ایستاده است . تمام پست های حکومتی در این نظام جنبه ی قدسی دارند!

اعتراض به عملکرد فردی که در پستی الهی ! نشسته برابر با مخالفت با خالق هستی ، نظام آفرینش و نظام عقیدتی قلمداد می شود لذا در این جامعه فساد اداری حقوقی و اخلاقی به وفور یافت می شود و اعتراضات با سرکوب شدید و حکم الحاد و تکفیر مواجه خواهد شد . در این جامعه حکومت فریاد اینکه «آنانکه با ما نیستند بر مایند» را سر خواهد داد و در روزهای عید ملی فریاد «مرگ بر مخالف» در خیابانها طنین انداز خواهد شد.

با توجه به آنچه گفته شد یعنی ایجاد گروهک های فشارو رانت سیاسی، ایجاد شهروند درجه ی 1 و 2 و ایجاد رانت اقتصادی و حقوقی جامعه دچار طبقات شدید اقتصادی می شود و از آنجایی که مردم این مشکلات را ناشی از حکومت دینی و دین می دانند از دین زده می شوند. از طرفی دین حکومتی دنبال راه چاره ای برای توجیه این عملکرد خود است مثلاً آنرا به اموری مانند تقدیر، قسمت، سرنوشت و ... نسبت می دهد مانند کاری که حکومت اموری در سده ی اول هجری انجام می داد.

مشکل بعدی این است که در این جامعه انگیزه های عدالت خواهانه با نام های ضدخدائی (چرا که همه ی مشکلات به دین نسبت داده می شود) ایجاد خواهد شد که هیچ سنخیتی با فرهنگ جامعه نخواهد داشت و قشر روشنفکر به سمت این شعارهای برابری طلب خواهد رفت مثلاً گرایش به اندیشه های مارکیستی در بین روشنفکران عدالت خواه.

 به فرض اگر در این جامعه فردی با شعارهای مردم پسند و دیندارانه، عدالتخواهانه به قدرت برسد و عدالت را با همان دیدگاه اعتقادی جامعه بیان کند از توده ی مردم اندازی خواهد یافت و می تواند لباس یک قدیس و مصلح دینی را بپوشد و نقش یک سوشیانت را به خوبی ایفا کند اما اگر این قدیس به نام عدالت بسیاری از آزادی های مردم را بگیرد و به جای اینکه ثروت را در جامعه یکسان تقسیم کند فقر را بین همه نهادینه کند فاجعه رخ خواهد داد.

حال باید در پاسخ این سوال که در برابر حکومت دینی که طبقات اجتماعی و اقتصادی ایجاد می کند چه راه حلی را باید پیش گرفت باید گفت: درست است که در اولین نگاه جامعه عدالت را فریاد خواهد زد اما راه حل اساسی نیست چون عدالت می خواهد همه ی جامعه را همسطح کند استعدادهای برتر را نابود کند یا در اختیار خود در آورد. افراد برتر را چپاول می کند آنها را ناامید می سازد و غرور آنها را جریحه دار می کند گر چه برای قشر بزرگی از جامعه که احساس می کنند با یک فرد با توانائیهای فراوان برابرند سودمند است اما در کل حق انتخاب های جامعه را محدود خواهد کرد این جامعه همیشه در حالت شبه نظامی به سر خواهد برد و مردم را از خطر وجود خارجی خواهد ترساند و به این بهانه خیلی از آزادی ها را خواهد گرفت.

باید دانست که عدالت تیغی برّان است برای اما آزادی پهنه ای به وسعت تساهل و تسامح می دهد.

پس با نگاهی دقیق تر می توان دریافت راه حل زخم های جامعه آزادی است چرا که آزادی حق اولیه ی انسان است و همه استعدادها در سایه آن شکوفا می شود در سایه ی اختیار و آزادی است که انسانها مسیر آینده ی خود را تأمین می کنند و یا بهشتی می شوند یا جهنمی آزادی حقی انسانی است در حالی که عدالت با توجه به مبناهای عقیدتی تعریف جداگانه دارد نمی توان آنرا همچون آزادی جهان شمول دانست.

اما با نگاهی گذرا به سیر تاریخی کشورهای جهان سوم می توان دریافت که این کشورها همیشه یک اشتباه تاریخی را تکرار کرده اند و آن اینکه هرگاه نیاز بیشتری به آزادی داشته اند عدالت را انتخاب کرده اند که منجر به بسته شدن هر چه بیشتر جامعه شان شده است و پیشرفت آنها را به تعویق انداخته.           

چهار پایی به نام خر

 علی صالحی

براي واژه خرخون دو معني در ادبيات ما وجود داره. اول اينكه به اونايي ميگن خرخون كه اندازه خر، خون

 داشته باشند و دوم اينكه اونايي كه درس خوندنشون مثل خره . يعني انگار كه نخوندن. يعني چندين بار مي

 خونن و نمي فهمن. اما در معناي عرفي يه معني سومي براي خرخون ها هست و اون اينكه به كساني خرخون

 گفته ميشه كه خيلي         مي خونن و اكثراً نمرات بالايي دارن. اما بحث من روي معني دومه. چرا خرخون؟

چرا خر رو به نفهمي مشهور كردند درحاليكه خر خودش به تنهايي تو هندسه يه قضيه رو به نام قضيه حمار به

 خودش اختصاص داده . خر هندسه دان خر مهندس. خري كه ميگن اگه يه بار توي گل گير كرد،دفعه ديگه از

 اونجا رد نمي شه. به خر ميگن نفهم درحاليكه گنجشك خيلي نفهم تره . اگه يه گنجشك بياد تو خونه تون به

 سختي مي تونید خروجی،رو به اون نشون بديد.بهتر از خر چه كسي، عاشقتر از خر چه كسي . خري كه عاشق

 صاحبشه و به صاحبش از سگ خيلي باوفاتره. اندازه خر ازش كار ميكشن ولي خم به ابروش نمياره. شايد اين

 معني خرخون از اون داستان معروف گرفته شده باشه كه يه نفر مي ره پيش پادشاه و پادشاه ميگه هر كي يه

 خر باسواد بياره بهش پول مي دم و اون يارو ميره ميون برگه هاي كتاب جو مي ريزه و ميذاره خر و خر با

 برگه زدن كتاب جوها رو مي خورده بعد صاحب خر، خر رو مي بره  به نزد پادشاه و همون كتاب رو منتها

بدون جو ميذاره جلوي خر، خر هم هي صفحه مي زده و چون  غذايي نبوده عرعر مي كرده و خودش رو پيش

 پادشاه با سواد جلوه مي كنه و پادشاه فكر مي كنه خر با سواده در حاليكه اين خري پادشاه بوده

. پس تا الان دليلي بر نفهمي خرها نديديم.شايد هم اين معني خرخون ، به اون داستان روباه و شير بر مي گرده

 كه روباه خر رو گول مي زنه و مي بره پيش آقاي شير و به سيخ مي كشنش.

ولي دوستان از اين غافل نشيد كه هر كس ميتونه گول بخوره، تازه اونم از روباه، روباهي كه به مكاري شهرت

 داره. روباهي كه همگي شما در دبستان ديديد چه طور مخ زاغك رو زد و اون تكه پنير رو ازش گرفت.من كه

هر چي فكر كردم نتونستم يك دليل قانع كننده بر نفهمي خرها پيدا كنم. راستي چرا اسم خر رو از روي قيافه

 خرگوش نذاشتند و اسم خرگوش رو از روي قيافه خر انتخاب كردند. فكر نمي كنيد دست هايي پشت پرده است

 كه خرها رو نفهم جلوه بدن و بعد اونارو به زير يوغ بردگي كشيده و از اونا نهايت استفاده رو بكنن و كسي

 جرات دفاع از اونا رو نداشته باشه ،در حاليكه گور خر فقط و فقط به خاطر اون نوارهاي سياه و سفيدش ب

 خر، فخر بفروشه و راحت در جنگل هاي آفريقا براي خودش قدم بزنه. فخري كه دو سوم حروف آن خراست.و

 يا هيچ فكر كرديد چرا در باغ وحش هيچ جايي خر نيست و چرا هيچ وقت در مستند حيات وحش خبري از خر

 نيست. با همه اين توصيفات فكر كنم خر از هيچ چيز بيشتر از اين ناراحت نشه كه يه نفر كه خيلي خوش

شانس باشه بهش بگن خرشانس. به اميد روزي كه ناز خرها خريده شود و آنها به سلطاني جنگل ارتقاء درجه

پيدا كنند.

گپی دوستانه در مورد حجاب

مریم اسدالهی

به نظر من دختر هاي داخل دانشگاه از لحاظ پوشش به چند گروه تقسيم مي شن كه مهمترين آنها سه دسته هستن دسته اول اونايي هستن كه به پوشش آنها هيچ ايرادي نميشه گرفت ؛ دسته دوم اونايي هستند كه به اصطلاح آسته مي رن و آسته مي یان كه گربه شاخشون نزنه و اما دسته سوم اونايي هستند كه پاشونو گذاشتن رو گازو دارن تخته گاز مي رن. حالا به كجا خدا عالمه. شايد ترمزشون بريده و خودشون خبر ندارن.  بگذريم قضاوت را ميذارم به عهده خودتون. بقيه دخترا هم كه بين اونا حركت مي كنن.

از هر دسته دو نفر را انتخاب كرم و سوالهايي را از اونا پرسيدم كه اگر دوست داريد به اون يه نگاهي بندازيد.

سوالات 1-6 از همه ی گروه ها پرسیده شد:

1- به نظر شما جامعه امروزي ما يك جامعه اسلامي به معناي واقعي است؟

2- چه عاملي در انتخاب پوشش شما شما نقش داشته است؟(اجبار خانوده- جامعه- دوستان-  مد..)

3- نظرتان راجع به اين جمله چيست: حجاب مصونيت است، نه محدوديت؟

4- نوع پوشش مناسب از ديدگاه شما چگونه تعريف مي شود؟

5- نظرتان راجع به اتفاقات اخير پيرامون مبارزه با بد حجابي چيست؟(لازم بوده يا خير)

6- به نظر شما نوع پوشش در دانشگاه به عنوان يك محيط آموزشي بايد متفاوت در بيرون از دانشگاه باشد؟

سوالات اختصاصی گروه اول:

7-آيا در دانشگاه (كلاسها) با چادر حاضر مي شويد؟

8-آيا وجود چادر براي شما در انجام فعاليت هاي آموزشي و اجتماعي مراحمتي ايجاد كرده است؟

9-اگر در آينده مادر شديد دوست داريد دخترتان مانند شما لباس بپوشد؟ چرا؟

10-نظر تان راجع به گروه سوم چيست؟ 

1.

* خير. فقط نام اسلام را به يدك مي كشد. اگر اسلام در جامعه رعايت مي شد اين همه تفاوت هاي طبقاتي و معضلات اجتماعي و.... وجود نداشت.

* خير.

2.

* علاقه و اعتقادات ديني و مذهبي.                      

* خودم

3.

* كاملا درست است حجاب مصونيت است.

* حجاب شايد مصونيت باشد ولي محدوديت نيست.

4. 

* آن پوششي كه در قرآن و اسلام بيان شده است. نه افراط نه تفريط.

* پوششي كه همه قسمتهاي بدن را بپوشاند كه الزاما چادر هم نيست.

5.

* لازم بوده و شاهد اين هستيم كه در جامعه پوشش هاي نامناسب كمتر شده است.

* لازم بوده اما فايده اش چه بوده؟

6.

* بله، پوششي باشد كه نشان دهنده جلوه گري نباشد و مطابق محيط علمي و آموزشي باشد.

* البته كه بايد اينگونه باشد.

 7.

* اصلا اين چه حرفي است كه مي زنيد ما با عشق چادر سر مي كنيم.

* اصلا.

8.

* بله پس چي.

* بله.

9.

* بله پس چي؛ چون من فكر مي كنم حجاب كاملي است. البته به شرط رعايت همه نكات.

* به عهده خودش مي گذارم كه چادر بپوشد يا نه  اما بايد با حجاب بيرون برود. 

10.

* شايد پيروي از مد يا دوستان ناباب و آموزش غلط باعث بد حجابي اين افراد شده باشد.

* به نظر من عقده اي دارند كه دوست دارند با بد حجابي رفعش كنند. يا عده اي اينگونه از پدر و مادر خودشان ياد گرفته اند كه آنها بي تقصيرند هر چند بايد به دنبال اين مسئله باشند كه آيا پوشش مناسب دارند يا نه؟

سوالات اختصاصی گروه دوم:

7. تا به حال نگهبان هاي به نوع پوشش شما ايراد گرفته اند؟ اگر جواب مثبت است آيا باعث تغييردر پوشش شما شده است؟

8. اگر در آينده مادر شديد دوست داريد دخترتان مانند شما لباس بپوشد؟

1.

* مسلما نه.

* خير.

2.

* جامعه و اعتقادات شخصي.

* جامعه.

3.

* عقيده من هم همين است. با پوشش و حجاب خوب مي شود در جامعه امروزي در امان بود.( البته اگر ذات درست باشد).

* شايد به نظر بعضي ها اينگونه باشد ولي در جامعه امروزي اين جمله چندان صحت ندارد.

4.

* اينكه از نگاه هاي هرزه آلود بعضي ها در امان باشيم. لباسي كه چسبان و نازك نباشد . البته دوست دارم در جامعه پوشيدن رنگ هاي شاد جا بيفتد.

* پوشش كامل حتما نبايد چادر باشد . بلكه پوشش مناسب آن است كه بدن نما نباشد و باعث جلب توجه نشود.

5.

*  خيلي خوب بود آقا!! دستشون درد نكنه اصلا  ريشه بدحجابي را از بيخ كندن. اصلا ديگه تو خيابان ها بد حجاب مي بينين؟ !!

* هر چي كه بود فايده نداشت. اونايي كه بد حجاب بودن عين خيالشون هم نبود و ككشون هم ني گزيد. فقط ما بوديم كه با ترس و لرز بيرون مي رفتيم.

6.

* صد در صد.

* بله كاملا.

7.

* بله .مگه جرات ميكنم كه تغييرش ندهم(از جونم كه سير نشدم).

* خير تا كنون نشده.

8.

* هيچ وقت اجبارش نمي كنم. 

* بايد طوري لباس بپوشد كه مورد پسند خود و جامعه باشد.

و اما سؤالات اختصاصی  گروه آخر: 

7-تا به حال نگهبان ها به نوع پوشش شما ايراد گرفته اند؟اگر جواب مثبت است آيا باعث تغيير در پوشش شما شده است؟

8-حقه هاي شما براي ورود به دانشگاه چيست؟

9-فكر نمي كنيد داشتن پوشش مناسب به نفع خود شماست؟

10-اگر در آينده مادر شديد دوست داريد دخترتان مانند شما لباس بپوشد؟چرا؟

11-نظرتان راجع به محجبه ها چيست؟

12-فكر نمي كنيد پوشش شما باعث جلب توجه سايرين مي شود؟

13-آيا با اين نوع پوشش در جامعه احساس امنيت مي كنيد؟

1.

* خير چون ما فقط از جامعه ي اسلامي حجاب آن را گرفته ايم و بس در صورتيكه براي تبديل شدن به جامعه اسلامي مسائل خيلي مهم تري هست.

* خير

2.

* جامعه و علاقه خودم

*انتخاب خودم كه البته مديريت هم در آن تاثير داشته است.

3.

*بيشتر از عرف مي توانيد محدوديت باشد.

*نظري ندارم.

4.

* پوششي كه علاوه بر زيبايي مناسب با شخصيت فرد باشد.

* به نظر من هر كسي يك ديدگاه خاصي نسبت به كلمه ي مناسب دارد.

5.

*از نظر من مسائل خيلي مهم تري در جامعه ما وجود دارد كه بايد به آن پرداخته شود و مسئولين با اين كار بيشتر جوانان را تحريك مي كنند.

*كار بي خودي بود.چون به هر حال اثري هم نداشت.در ضمن به زور نمي شود كسي را درست كرد.

6.

*100%

*بله بايد باشد

7.

*بله اما در پوشش خود تغييري نداده ام

*بله شايد فقط براي چند روز

8.

* سعي مي كنم از در اصلي وارد نشوم اگر هم مجبور شدم زماني مي روم كه حواس نگهبان ها پرت باشد و اگر هم مرا ديدند با روي خوش به آنها خسته نباشيد مي گويم و سريع رد مي شوم.

* از طرفي كه ماشينها مي آيند مي روم و وقتي كه حواس آنها پرت باشد.

9.

* بله فقط به اين شرط كه خودم آن را انتخاب كرده باشم و با رضايت كامل

* هيچ چيزي با اجبار به نفع آدم نيست

10.

* من راه را به او مي گويم ولي انتخاب با خودش است

* هر جور خودش بخواهد.

11.

* نظر خاصي ندارم .آن ها هم سليقه ي خودشان را دارند .

* خب هر كسي اعتقادي دارد.من دوست دارم كه به اعتقادات هم احترام بگذاريم هر جور كه هستيم فرقي نمي كند.

12.

* به نظر من هر چيزي كه بپوشيم به نوعي باعث جلب توجه ديگران  مي شوئ اما من جاي ديگران نيستم.

* بله و من فكر مي كنم همه دوست دارند مركز توجه باشند حالا هر كس به نوعي.

13.

* تا امنيت را جي تعريف كنيم.

* براي من اهميتي ندارد.

باید به دانشجو اعتماد کرد

روح الله رضوانی

1- ...    2- ...     3- ...

توجه: حین خواندن این یادداشت اصرار نداشته باشید ازهمه چیز سردر بیاورید و یا مرتباً‌ از خودتان نپرسید: این جاش چه ربطی داشت به اونجاش؟!!!

1- وقتی کمی دیرتر از زمان اعلام شده به دانشکده ی ادبیات رسیدم، همینطور که از پله های دانشکده بالا می رفتم به این فکر می کردم که چند دقیقه ای در برنامه ی بچه های کانون ایرانا باشم و بعد بلافاصله برگردم به محل کارم در واحد نشریات. هم علاقه مند بودم واکنش دانشجویان را به موضوع ذوالقرنین و کورش ببینم و هم وظیفه و قدرشناسی از فعالیت دانشجویان حکم می کرد به این جلسه بروم. به تالار صائب که نزدیک شدم ازدحام جمعیت پشت درهای بسته ی تالار صائب, اولین گزینه ای را که برایم مطرح کرد این بود: برگزاری جلسه با مشکل مواجه شده! به دنبال چرایی اش بودم. گزینه ی اول عدم هماهنگی بین برگزار کنندگان و مسؤلین دانشکده بود....

با اصرار، آقا پسری دبیرستانی که برای شرکت در همایش احتمالاً از مدرسه اش زده بود را با خودم همراه کردم و وارد تالار شدم. جای سوزن انداختن نبود. حتی نمی شد به راحتی جایی ایستاد که سرو صدای کسی درنیاید. تنها یک جا برای نشستن بود. نه دو جا. یکی روی سن. کنار سخنران، جای دوم پایین سن, روی زمین. رفتم و پایین سن, زیر پای تاریخ ایران زمین با تمام اسطوره ها و نام آورانش, کسانی همچون کورش, آریوبرزن, رستم, امیر کبیر و .... نشستم...

آخر جلسه دکتر مطیع, پیشنهاد جمع آوری امضا از دانشجویان جهت اعتراض به حراج مجسمه سر سرباز هخامنشی را به بچه های کانون ایرانا داد که با کف زدن های دانشجویان حمایت شد. حین بیرون رفتن می شد هیجان و نوعی احساس افتخار و عزت ایرانی بودن را در هر کسی سراغ گرفت. برخی هم می نالیدند چرا جا کم بود و .... یکی از سخنرانان همایش به دکتر مطیع حرف جالبی زد: تاریخ را باید بیاییم و در چنین جلساتی ببینیم. او هم ذوق زده و خوشحال بود و من هنوز متعجب از چنین استقبالی.

2- بعد از ظهر همان روز. بناست بچه های بابا آب داد به بهانه ی تأسیس کانون فرهنگی پژوهشی خود مراسمی را برگزار کنند. زمان بدی را برای این برنامه انتخاب کرده اند. 5/2 بعد از ظهر یعنی دقیقاً زمانی که دانشجویان سر کلاسند. پیش بینی شرکت کنندگان در جلسه سخت است. بچه های بابا آب داد را به کار گروهی,  شیک کار کردن و خلاق بودن می شناسم به علاوه ی اینکه اهداف فرهنگی- دانشجویی خاص خودشان را دارند و این مسائل تا حدود زیادی برنامه های آنها را متفاوت می کند. همه ی اینها تا حدودی در بین ما نادر است...

3- ساعت 3 در تالار شریعتی همان اتفاق همیشگی تمامی همایش ها می افتد. انتظار تا پر شدن سالن و شروع برنامه ها. بعضی انتظارها ارزشش را دارد اما بعضی انتظارها را کیفیت خسته کننده و بی محتوای برنامه به یک پشیمانی تبدیل می کند... فکر نمی کنم  برنامه های همایش ( آ مثل آب ) کسی را پشیمان کرده باشد. جمعیت خوبی و دور از انتظاری جمع شده اند. کلیپ های شاد و جذاب, نمایش های با محتوا و از همه مهمتر وجود یک آدم معتبر، استاد محمد علی بهمنی با آن اشعار نغز و شیرینش. همه خوب بودند. حتی تپق ها و اشتباهات مجری برنامه هم شیرین بود. چون اشتباهاتش در خواندن اشعار استاد, باعث شد آقای بهمنی یکی از بهترین اشعارش را به بهانه اصلاح آن اشتباهات با صدای گرم خودش بازخوانی کند. شرکت در این همایش را با پر کردن فرم اشتراک نشریه ی بابا آب داد به خاطره ای دوام دار تبدیل کردم و آمدم بیرون. با خودم گفتم امروز برای امور فرهنگی روز خوبی بود. دلیلش هم این بود که ...

4- خیلی دوست داشتم آقای مجد را ببینم. وقتی برای اولین بار ترجمه منظوم ایشان راخواندم باخودم گفتم چقدرباید کارسختی باشد که قرآن را هم خوب بفهمی و هم بتوانی به این خوبی ترجمه آن را منظور کنی. بچه های انجمن علمی گروه الهیات برای برگزاری مراسم تقدیر از دانشجوی نمونه گروه خودشان داشتند برنامه ریزی می کردند. آقای دکترمجد هم دعوت بود. با توجه به این که آن روز مصادف باروز هفتم درگذشت مرحوم قیصر امین پور بود، قرار شد به همین بهانه، یاد ونامی هم از ایشان بشود. در واقع درگذشت قیصر شعر ایران همه چیز را تحت تأثیر قرار داده بود. به نوعی همه ی برنامه های ا ین مراسم به نوعی روی محوریت این اتفاق تغییر می کرد. حتی دکترمجد هم تنها به این شرط حاضر شده بود دعوت ما را بپذیرد که درگذشت مرحوم امین پور، دربرنامه ها لحاظ شود. روز مراسم متأسفانه نتوانستم به مراسم بروم اما خیلی کنجکاو بودم بدانم برنامه ها چگونه اجراشد. گزارش ها نشان می داد همه چیز خوب اجرا شده. از چیز های جالبی که شنیدم اجرای برنامه ی مشاعره بود که می توانم بگویم تابه حال در برنامه های دانشجویی ندیده بودم. این مراسم هم مثل دو مراسم قبلی چیزی تازه برای خودش داشت... آقای فتاحی را که دیدم پرسیدم:‌ راستی مراسم چطور بود. بچه ها استقبال کردند؟ آقای مجد چی می گفت؟ راستی دانشجوی اول بالاخره کی شد؟ آقای فتاحی به همه ی سؤال ها جواب داد به غیراز سؤال آخری!‌ فکرکنم یه جورهایی حیا کرد، من هم اصرار نکردم... با آقای سلیمی و فتاحی عکسهای مراسم را می دیدیم. به نظر می رسید مراسم خوبی بوده. آقای سلیمی ازعکسهایی که با آقای مجد گرفته بود، ذوق کرده بود و به بهانه ی نشان دادن آقای مجد، تلویحاً بغل دستی اش را به ما نشان می داد... چه خوب می شود اگر این برنامه،‌یعنی تقدیر از دانشجویان نمونه هر رشته ازطرف انجمن علمی همان رشته، به صورت یک سنت در فعالیت های دانشجویی در بیاید. این عین قدرشناسی است...

چند نکته:

- هر کی امضاش قشنگ و معتبره در برنامه شب یلدای بچه های ایرانا می تونه پای متن اعتراض به حراج مجسمه سر سرباز هخامنشی امضاش رو به رخ بقیه بکشونه.

- یکی از شرایط عضویت در کانون بابا آب داد این است که:  احساس تکلیف نکنی.

- برای این که بدانید چگونه می توانید نفر اول گروه خود شوید: لطفاً‌ با آقای وحید فتاحی مشاوره کنید.

نتیجه گیری: دانشگاه برای اینکه برنامه ها و مراسم های جذاب و مفیدی داشته باشد: باید به دانشجو اعتماد کند.

سر سر حالان

  محمود اکبری 

سرحال از زندگی خود لذت می برد، کاملا در زمان حال زندگی می کند (حال زیستی) و به هیچ وجه غم و غصه ی گذشته را نمی خورد و نگران آینده نیست. تمام سعی و تلاشش در کسب حداکثر مطلوبیت از زمان حال است.

هر موقع اراده کند، خوابش می برد. تا سرش را بر بالین می گذارد به خواب عمیقی فرو می رود . هیچ گاه دچار بدخوابی نمی شود.

بیشتر مواقع در خواب خرّو پف می کند.

شب ها زود می خوابد و کله ی سحر( زمانی که هنوز آفتاب طلوع نکرده) بیدار می شود، با وجود اینکه همه خوابند، همچو خروسی سحرخیز بیدار می شود و به گونه ای کاملا سهوی ایجاد سر و صدا در اتاق می کند.

به تمیزی و خوش تیپی اهمیت بسیار می دهد،از نگاه جمع عموماً تمیز است ولی هیچ وقت خوش تیپ نیست، به بیان دیگر خودش فکر می کند خوش تیپ است در حالیکه حقیقت چیز دیگری است.

خوش خوراک است و خوش اشتها، تا جایی که جا دارد می خورد. کوچکترین تعارف از جانب شما را با کمال میل خواهد پذیرفت و تا آخر غذا شما را مشایعت خواهد کرد، خلاصه در غذا خوردن فقط و فقط به شکم خود فکر خواهد کرد.

در وعده های غذایی آش، صبحانه حتماً وجود دارد، آن هم چه صبحانه ای ، به عنوان مثال صبح علی الطلوع درصورت وجود روغن و کره در یخچال حتماً 5-4 قالب از کره ها را به جای روغن استفاده می کند و هر چه تخم مرغ در یخچال است را نیمرو خواهد کرد، پس از آماده شدن غذا تک تک اعضای اتاق را صدا می زند که صبحانه حاضر است، بچه ها که از طرفی شب، دیر وقت خوابیده اند و از طرف دیگر می بینند یک ماهی تابه ی بزرگ نیمرو حاضر است، پس از کلی کلانجار رفتن با خود و نفس و ... برای خوردن صبحانه برمی خیزند و پس از تناول صبحانه دوباره می خوابند.

دلی به اندازه ی دل گنجشک و به صافی و زلالی چشمه دارند، شیله پیله در کارشنان یافت نمی شود ، بسیار زود با شما صمیمی می شوند و علاقه وافری به گوشی موبایل شما دارند و کلیه آهنگها و کلیپها و ... را پس از دوبار زیر و رو کردن گالری و موزیک پلیر فوت آب می شوند.

در رفاقت، کاملاً صادق اند و تا ته خط هستند و هیچ گاه تحت هیچ شرایطی تنهایتان نخواهد گذاشت.

خیلی دیر عصبانی می شوند و بسیار زود عصبانیتان می کنند.معمولاً جثه ای قوی و تنومند دارند و از اعضای بدنشان حداقل یک عضوشان شهره ی خاص و عام است.بسیار شلخته و اهل ریخت و پاش اند، ولی در عین حال به تمیزی هم اهمیت می دهند، به عنوان مثال یکی دو هفته ریخت و پاش می کنند، پوست تخمه ، آشغال میوه، تراشه های مداد، آشغال پفک، چیپس، خوراکی و ... را ، همه و همه در اتاق می ریزند، پس از یکی دو هفته به خود می آیند و در یک چشم به هم زدن اتاق را مثل دسته ی گل تمیز می کنند و پس از چند روز دوباره همان آش و همان کاسه.از نظر اقتصادی وضعیت مناسبی ندارند، کلی پول و منابع اقتصادی شخصی به دستشان می آید ولی چون فقط به دنبال کسب بیشترین مطلوبیت در زمان حال اند، دو ساعت دیگر از پول و منابع اقتصادی ، هیچ خبری نیست.بسیار زود جوگیر می شوند و خیلی سریع هم از جو خارج می شوند. انها در یک چشم به هم زدن تصمیماتی حیاتی و مهم ( تصمیم کبری) می گیرند، معمولا این تصمیمات را صبح زود که از خواب بر می خیزند می گیرند، ولی شب موقع خواب اگر بپرسی تصمیم کبری امروزتان چه بود، خاطرشان نیست. بسیار خوش خنده اند به هر کلمه ی ایهام داری، کلی قهقهه می زنند، جک شنیدن را بسیار دوست دارند، جک هر قدر هم که بی مزه باشد ، ایشان را خواهد خنداند.كمتر جکي را به خاطر مي سپارند، به همين خاطر هيچ گاه نمي توانند دو تا جك را درست و كامل پشت سر هم بازگو كنند.هيچ گاه در تلاش براي درست كردن لهجه ي خود نيستند و معمولاً هم لهجه هاي شيرين و دلنشيني دارند.معمولاً حس مي كنند صداي خوبي دارند، با كمي تعريف و تمجيد، زود شير مي شوند و بي گدار به آب مي زنند.

بسيار تابلو تقلب مي كنند و اگر استاد يا مراقب مثل خودشان سر حال نباشد، بي شك تقلبشان لو خواهد رفت.رفتار حل مسئله ي جالبي دارند، با ذكر مثالي توضيح مي دهم: فرض كنيد گوشي شما 3250 نوكيا باشد، صداي زنگش را هم تا حد آخر بلند كرده ايد، ساعتش را براي نماز صبح كوك كرده ايد و گوشي را در حالت شارژ در فاصله اي بين خود و اين دوست سرحال تان گذاشته ايد . خواب شما هم سنگين است . گوشي سر وقت زنگ مي زند و صداي زنگش بسيار بلند است . دوست سرحالتان چون مي بيند شما بيدار نمي شويد براي ساكت كردن صداي گوشي، شارژر را از پريز برق مي كشد و جالب اينجاست كه فكر مي كند ديگر صدايي نمي آيد، درحاليكه ساعت موبايل همچنان زنگ مي زند.

وقتي زير شلوار مي پوشند، معمولاً آستر جيب هاي زير شلواري بيرون آمده، به طوري كه مي فهميد داخل جيبشان چيزي نيست( به شكل مراجعه كنيد). به سرعت يك چشم به هم زدن عاشق مي شوند، و دوستان و خانواده را در جريان قرار مي دهند، ايشان كه سابقه ي اين افراد را مي دانند، زياد جدي نمي گيرند، سر حالان دقيقاً مثل همان تصميم هاي كبري، فكر ازدواج و مراسم عقد و ... را مي كنند. 80% اين عشق ها تا شب منتفي خواهد شد ، از 20% باقيمانده ، 17% به علت قوي بودن عشق ولي نداشتن اعتماد به نفس و جرات، به حال خود رها مي شوند، 3% مابقي هم پس از دو سه روز كلنجار رفتن و پيدا كرد جرات، موضوع با مورد منظوره در ميان گذاشته مي شود ، اين 3% هم به علت بسيار تابلو بودن و كلي چرت و پرت گفتن و از كوه به دره پريدن ها از طرف مورده ي منظوره دچار خشم و غضب و ... قرار خواهند گرفت. 97% سرحالان،که خود قادر به انتخاب همسر خويش نيستند، بالاخره از طرف خانواده اقدام جدي صورت مي گيرد و اكثراً هم به ثمر مي نشيند و چون قلبي پاك و زلال و بي غل و غش دارند و دچار حال زيستي اند، اکثر مواقع خوشبخت مي شوند، فقط اگر همسرشان زياد سرحال نباشد و مقداري آينده نگري و مقداري هم حوصله براي ريخت و پاش ها و ...شان داشته باشد، در اين صورت صددرصد جزء خوشبخت ترين ها خواهند بود .

تقديم به سرحالترين دوستم علی

در باره ی تجمعات اخیر در دانشگاه

درباره تجمعات اخیر در دانشگاه

با توجه به اینکه چندی است ،تجمعاتی منظم و پیوسته در دانشگاه توسط گروهی از دانشجویان انجام می گیرد، اما خیلی از دانشجویان سوالات عدیده ای از نیت و هدف تجمع کنندگان در ذهن خود پرورانده اند که بر آن شدیم برای روشن شدن بخشی از مسائل و سوالات ، با جمعی که جدیداً خود را به عنوان منتخب تجمع کنندگان نام نهاده اند، مصاحبه ای انجام دهیم و سوالات کلیدی و اساسی که در این زمینه وجود دارد را مطرح کنیم.

اما بعد از ارائه این سوالات به یکی از اعضای هیات منتخب، حاضر به پاسخگویی به سوالات نشد ومعتقد بود که  ممکن است پاسخ ها جنبه ی شخصی پیدا کند و منعکس کننده ی نظر گروه نباشد. لذا ما این سوالات را در زیر مطرح می کنیم تا تجمع کنندگان هرگونه که صلاح دانستند به سوالات پاسخ دهند.

1) شما در نشریات و بیانیه یتان معتقید که به عنوان گروهی مستقل و آزادیخواه در گذشته بارها و بارها ملعبه ی درست اصلاح طلبان قرار گرفته اید ، مگر نه این است که همین حرکات ولو مختصر، برخاسته از جانب شما در سایه ی فضای بازی است که دولت اصلاحات ایجاد کرد؟

2) فرض کنیم که اصلاح طلبان از شام سوء استفاده کرده اند، آیا فکر نمی کنید که اکنون بازیچه ی دست گروه هایی دیگر قرار گرفته اید؟ (با توجه به اینکه انتخابات مجلس هم در پیش است)

3) با توجه به اینکه شما بارها و بارها دم از آزادی زده اید، اما هیچگاه این واژه ی زیبا را معنی و تفسیر نکرده اید. برای برطرف شدن بعضی از شبهات موجود چند سوال پیرامون این واژه می پرسیم؛

آیا دستورات دین مبین اسلام تناقضی با آزادی مدنظر شما دارد؟

آیا برخورد با توهین کنندگان به مقدسات و مناسک دین اسلام در نشریات دانشجویی و کشوری ، مغایر با آزادی انسا هاست ؟

آیا برای آزادی مدنظر خود حد و مرزی قائلید؟ اگر قائلید در حد امکان این حد و مرز را تعریف کنید.

4) شما اخیراً در بیانه ای افرادی را به عنوان هیئتی منتخب از تجمع کنندگان معرفی نموده اید، کی و کجا این انتخابات صورت گرفته است ؟

5) عنوان بیانه ی اخیر شما؛ « سر به دار می دهیم، تن به ذلت نمی دهیم» می باشد، منظورتان را از واژه ای ذلت در این جمله به صراحت و روشنی بیان کنید.

6) به نظر خودتان، شما چه جایگاهی در بین کلیت دانشجویان دانشگاه دارید؟

                                                                                                    با تشکر قبلی از پاسخ شما

 خرید لباس و چانه زدن

علی صالحی

بعضي ها موقع خريد لباس هر قيمتي رو كه فروشنده ميگه قبول مي كنن و اون مقدار پول رو تقديم مي كنن. درحاليكه قيمت خيلي پايينتر از اين حرفهاست. من تو اين مقاله مي خوام روش چانه زدن رو بهتون ياد بدم تا تقريباً مقدار واقعي پول رو پرداخت كنيد.

همين اولش لازم به ذكره كه همونطور كه از كلمه چانه زدن پيداست بايد براي اينكار حال و حوصله حرف زدن رو داشته باشيد و زود خسته نشيد و ميدون رو خالي نكنيد.

1) اولين كار اينه كه وقتي لباسي رو امتحان كرديد زياد تمايلي براي خريد اون نداشته باشيد و خيلي خوشتون از اون نياد( در واقع اينجور جلوه ميديد)

2) دومين كاري كه نبايد بكنيد اينه كه لباس رو بپوشيد و در حاليكه لباس هنوز تنتون هست اقدام به چانه زدن بكنيد.از دو گزينه بالا اينجور مي تونيد نتيجه بگيريد كه امكان داره فروشنده از تمايل شما براي خريدن لباس استفاده كنه و قيمت رو پايين نياره. چون تقريباً مطمئنّه كه اونو مي خريد.

3) موقعي كه قيمت رو پرسيديد قيمت پيشنهادي شما بايد نصف قيمت خريدار و يا حتي كمي كمتر از اون باشه. مدتي روي اين قيمت چانه مي زنيد و در صورت لزوم كمي بيشتر مي دهيد و مي گويند خيرشو ببينيد.

4) اگر پولي كه شما به فروشنده داده ايد نارضايتي فروشنده رو در بر داشته باشه بطوريكه فروشنده با يه لحن نااميد (براي خودش نااميد نه براي شما) ميگه كه كمه. توجه زيادي به اون نكنيد و  جنس رو خريده شده فرض كنيد و به راه بيافتيد ولي اگر سرسخته اينكار رو نكنيد.

5) قسم فروشنده رو باور نكنيد.

6) در صورتي كه ديديد با نصف قيمت و يا كمي بيشتر فروشنده راضي نميشه مغازه رو ترك و يا اقدام به ترك كنيد.

تجربه نشون داده كه هنگام ترك مغازه، فروشنده كمي از خر شيطون پايين مياد

7) در صورتي كه از يك مغازه چند بار خريد كرده ايد به فروشنده اين قضيه رو بگيد و بگيد كه بابا ما مشتريتون هستيم.

8) در هر صورت مطمئن باشيد فروشنده ضرر نمي كنه. بحث سر اينه كه خيلي كلاه سرتون بذاره و يا كم.

9) بعضي قيمت ها طوري تنظيم شده اند براي اونايي كه اصلاً از چانه زدن بويي نبرده اند. مثلاً اگه قيمت يه شلوار 14800 تومان باشه، مطمئن باشيد يه بچه هم ميتونه با 14000 تومان اون شلوارو بخره . پس اگه 14000 تومان پرداختيد فكر نكنيد كار شاقي انجام داده ايد.

10) لباس رو كه امتحان مي كني علاوه بر اينكه در اتاق پرو خودت رو برانداز مي كني يه سر بيرون مغازه هم برو و اونجا به تيپت نگاه كن. بعضي مواقع اين لامپ هاي اتاق پرو طوري جلوه ميدن كه حتي آدم از لباس كهنه خودش هم خوشش مي ياد.

11) اين دو تا جنس مثل همن، منتها آرمشون فرق مي كنه اين 20 هزار تومانه اين يكي 10 هزار تومان. با شنيدن اين جور جمله ها تا حدامكان تغييري در قيمت پيشنهادي تون نديد . البته منظورم از قيمت پيشنهادي اين نيست كه مثلاً بگيد من اينقدر ميدم بلكه همون مقدار رو كه در نظر داريد بديد و فقط پيشنهاد نديد( اين خيلي مهمه)

12) حتماً از مغازه اول خريد نكنيد.

13) اينو در نظر داشته باشيد كه اگر جيبتون پر از پول هم باشه باز بايد چانه بزنيد.

14) اين رو هم در نظر داشته باشيد كه با چانه زدن ، خصوصيت خسيس بودن به شما نمي چسبد بلكه به نظر من با چانه نزدن خصوصياتي رو به شما نسبت مي دن مثلاً سفیه.

15) اينو بدونيد كه فروشنده ها يه مقدار پول رو علاوه بر اون مقداري كه دوست دارن روي اون جنس بهره ببرند روي جنس مي كشند تا با چانه شما به اون مقدار دلخواه برسند. يعني خودشون حساب چانه رو كنار ميذارن پس چانه زدن حق شماست.

16) بعضي فروشنده ها هم در واقع اين جمله بالا رو بهتون ميگنو میگن من هم مي تونستم مثل بقيه فروشنده ها اينكار رو بكنم ولي نكردم، اين رو هم باور نكنيد.

 خريد خوبي داشته باشيد . لطفاً روي قيمت نشريه چانه نزنيد. قيمت در اينجا مقطوع است. ضمناً نصف اون مقدار پولي كه از چانه زدن از دست نداديد رو به علت آموزش چانه زني به نشاني دفتر نشريه ارسال و رسيد آن را حتماً دريافت فرمايد.

سهم ایران از صنعت گردشگری جهانی

گردشگری ، امروزه به عنوان یکی از صنایع بسیار مهم در توسعه فرهنگ ها و ارتباطات ملل ، نقش ممتازی  در استقرار صلح و آرامش در جهان ایفا کرده است. بیش از 620  میلیارد دلار ، گردش مالی سالیانه توریسم در جهان است که سهم کشور ایران ، به یک دهم  درصد هم نمی رسد . گردشگری در هزاره سوم را ارزنده ترین صنعت پول ساز در جهان می دانند که دولت مردان کشور باید با یک عزم ملی در این راه بیش تر تلاش کنند. این تلاش می تواند جذب توریست ، معرفی کشور در سطح جهانی و ارتقای رشد ناخالص ملی  را به همراه داشته باشد. درآمدی که ما میتوانیم از طریق جذب گردشگر داشته باشیم ، قابل مقایسه با درآمد نفت نخواهدبود. فرقی که درآمد گردشگری با درآمد نفت دارد این است که در درآمد نفت ، ما سرمایه های ملی خود را با دلار عوض می کنیم ، اما در درآمد گردشگری ، هیچ چیز پر ارزش نمی دهیم و در عوض ، سرمایه جذب می کنیم. ارزش استراتزیکی که گردشگری برای ساختار ژئو استراتژیک ایران می تواند به ارمغان بیاورد ، قابل مقایسه با هیچ صنعت و فناوری نیست . فقط باید زیر ساخت های لازم را فراهم کرد بر همگان آشکار است که هیچ صنعتی به اندازه صنعت گردشگری ، در کشوری با اقلیم ایران ، ارزنده ، اثر بخش و با حداکثر بازدهی اقتصادی و فرهنگی همراه نیست . کشور ایران با تمدن کهن و طبیعت چهار فصل ، با در اختیار داشتن صدها مولفه گردشگری ، یکی از بی نظیر ترین کشورهای جهان در حوزه گردشگری به شمار می آید. ایران را باید یکی از پر ظرفیت ترین کشورهای جهان در زمینه جذب گردشگر دانست و اما بر اساس آمارها ، با وجود آن که کشوری مثل امارات ، که یک صدم توانمندی تاریخی و فرهنگی ایران را ندارد ، توانسته است بیش از 10 میلیون گردشگر در سال جذب کند که این وضعیت برای مالزی در جنوب شرق آسیا نیز چنین است.با این حال کشور ایران با وجود داشتن این همه پتانسیل سالانه تنها دو میلیون گردشگر را جذب میکند! استفاده نامناسب از توانمندي هاي گردشگري, نبود نگرش مناسب نسبت به صنعت گردشگري به عنوان يك صنعت اقتصادي درآمدزا و ارزآور در بين برخي از مسوولان و نبود امكانات مناسب اين صنعت براي پذيرش گردشگران خارجي در كشور روند كار در اين صنعت را با مشكلات جدي و بي شماري روبرو كرده است.از موانع بزرگ بر سر راه رشد اين صنعت در ايران ديدگاه منفي برخي از گردشگران خارجي نسبت به تامين امنيت در ايران است. چنانكه در يك نظر سنجي از گردشگران ورودي به ايران در سال 1998 مشخص شد 60 درصد گردشگران خارجي قبل از ورود به ايران به شدت نگران امنيت و جان خود بودند و با پذيرش ريسك بسيار زيادي خود را آماده سفر به ايران كردند.نتايج اين نظر سنجي حاكي از اين است كه ديدگاه گردشگران در باره امنيت پس از حضور در ايران تغيير يافته و بيش از هشتاد درصد آنها امنيت ايران را ايده ال دانستند, بيش از نود درصد از سفر خود ابراز رصايت كرده و هشتاد درصد علاقمند به ديدن دوباره از ايران بودند. بر پاپه اين نظر سنجي, هفتاد و هشت درصد گردشگران از ايران آثار فرهنگي ايران را متمايز از ديگر كشورها عنوان كرده اند. بررسي نقش و تاثير صنعت گردشگري در رونق اقتصادي ايران نشان مي دهد كه به علت پايين بودن شمار گردشگران به ويژه گردشگران خارجي در ايران, اين تاثير در مجموع بسيار كم و ناچيز است به طوري كه سهم جهانگردي در توليد ناخالص داخلي در حدود 3/3 درصد برآورد شده است. اين در حالي است كه مي توان براحتي اين رقم را افزايش داده و كمك بسيار شايان توجهي به صنعت و اقتصاد كشور كرد.بايد گفت كه بسيار از كشورهاي جهان با توجه به اشتعال زا بودن صنعت توريسم, و اينكه اين صنعت مي تواند در ايجاد درآمد و بهبود وضعيت كشورهايشان نقش موثري داشته باشد, برنامه ريزي هايي انجام داده اند بطوري كه هر سال درآمدهاي كلاني نيز از اين صنعت كسب مي كنند. همه مي دانيم كه صنعت گردشگري از جمله صادرات غير مرئي كشورها به شمار مي رود و اكنون نيز به عنوان يكي زا صنايع عمده بين  المللي و منبع درآمد ملي بسياري از كشورهاي جهان محسوب مي شود . ولي در كشور ما, متاسفانه تا به حال, اين صنعت از زوايايي مختلف مورد  بحث و بررسي قرار نگرفته, موانع و مشكلات جذب توريست به صورت جدي و راه گشاء شناسايي نشده, بنابر اين برنامه ريزي مشخصي نيز در اين زمينه صورت نگرفته است. اين در حالي است كه  شواهد نیز حاکی از آن هستند که صنعت گردشگری در تلاش است تا به مرور به صنعت اول دنیا تبدیل شود. در همین راستا اعلام شده که افزایش سرمایه گذاری در زمینه ی صنعت گردشگری تاثیر بسیار مثبتی در میزان ایجاد اشتغال دارد. ذكر اين نكته نيز ضروري است كه يكي از مباحث مهم صنعت گردشگري, آماده سازي مكانهاي تاريخي, باستاني و جاذبه هاي طبيعي است كه بايد به آن پرداخته شود, جهانگردان از زمان ورود به فرودگاه, اقامت آنها در هتل و استفاده از مكانهاي ديدني و توريستي ايران بايد داراي راهنماهاي ورزيده باشند تا با هيچ گونه مشكلي روبرو نشوند. بايد اميدوار بود كه سياست هاي جديد و منطقي مقامات مسئول بتواند گره گشاي اين صنعت مهم گردد.

ميدانی پر از احساس 

معصومه کیانی

راه بسته است . اتوبوسها تا مدتي بايد از راه ديگري تردد كنند. آخر دارند ميداني مي سازند وسط خيابان. كارگران ظاهراً روزمزد كار مي كنند چون به هيچ وجه سرعتي در كار آنها مشاهده نمي شود. بالاخره بعد از چند ماه ميداني مي سازند با شكوه. دور تا دور آن و تا وسط آن ساخته شده از سيمان كه چشم هر نابینایی را به خود جلب مي كند و يك ميله آهنين بلند كه به پروژكترهايي منتهي مي شود تا اين شاهكار خلقت را بهتر نمايان سازند . توريست ها سي و سه پل و منارجنبان و ... را رها كرده و پاي به اين دانشگاه گذاشته اند تا از نزديك نظـــــاره گر اعجوبه معماري دانشگاه باشند.

درست است. منظورم ميداني است كه نزديك دانشكده فني جديد ساخته شده است . معلوم نيست چند معمار فكر خود را بر روي هم انباشته اند تا اين ميدان را ساخته اند. ميداني كه به معناي واقعي كلمه هيچ جذابيتي ندارد و فقط باعث شده افراد ايستاده در اتوبوس در آن مكان تعادل خود را سخت تر حفظ كنند و هر از گاهي لب به تحسين گشايند. پروژكترها هم كاملاً واقفند كه دارند بيگاري  مي كشند.

 و خداوند تو را آزاده آفرید

حسن یحیوی

اعلامیه جهانی حقوق بشر ماده اول:

)) تمام افراد بشر آزاد به دنیا می آیند و از لحاظ حیثیت و حقوق با هم برابرند، دارای عقل و وجدان می باشندو باید نسبت به یکدیگر باروح برادری رفتار کنند ((.

معنای این کلمه – آزادی – از زمانهای خیلی پیش در فکر و ذهن آدمی جلوه داشته و در افق آرزوهای او می درخشیده است واین معنی ناشی از یک اصل طبیعی و تکوینی است که به نام اراده در نهاد انسان به ودیعه گذارده شده است و همین اراده است که انسان ها را به عمل وادار می کند و این یک حالت روحی وباطنی است که از کار انداختن و سرکوب کردن آن موجب از بین رفتن حس و شعور و بالاخره انسانیت خواهد بود.

از نظر اسلام، آزادی پیش از آن که یک پدیده اجتماعی و سیاسی باشد، یک پدیده فطری و انسانی است.

آزادی حقی است که خداوند به انسان ارزانی داشته و نمی توان این حق را از او سلب کرد . آزادی حقی نیست که واضعان و حاکمان قانون برای انسان ها سرمشق کنند بلکه باید حریم آزادی را پاس بدارند تا هیچ کس به این حق الهی تجاوز نکند. به قول انسان شناس بزرگ امیرالمومنین (ع)(( بنده کس مباش زیرا خداوند تو را آزاد آفریده است)).

اسلام آزادی را حقی ریشه دار و اصیل می داند که ناشی از ماهیت و گوهر شریف انسانی است و نه ساخته دست قانون نویسان و یا حاصل قراردادهای اجتماعی. جایجای قرآن مملو از مضامینی است که اشاره به آزادی انسان ها در انتخاب عقیده، رفتار و گفتار دارد و احدی را محق سلب حق آزادی از انسان ها نمی داند.

اسلام آزادی و کرامت انسانی را دو مولفه اصلی نهاد دین می داند. اصولا آزادی که کرامت و شرف انسان را به ارمغان نیاورد، نه تنها آزادی محسوب نمیشود بلکه مصداق بارز اسارت در بندهای شیطان و تحجر در فکر است. مسلمان، انسانی آزاده، آگاه و دارای کرامت و شرف انسانیست. مسلمان آزاده است و با انسان  آزاد غرب که در بند و اسارت هوای نفس خویش است فرسنگ ها فاصله دارد.

اسلام آزادی بی قید و شرط را منع می کند. از نظر اسلام آزادی که کرامت انسانی را که ناشی از فطرت پاک خدایی اوست پایمال کند را نمی پذیرد.

اما چه کنیم که این مفهوم متعالی و مقدس، دستمایه لابالی هایی ، کوته فکر شده تا از آن برای توجیح اعمال و افکار منحط خود استفاده کنند. ایشان بی آنکه معنای متعالی آزادی را بدانند، آن را لغلغه زبان و ملعبه دست خویش ساخته اند تا تمایلات و خواسته های خود را رنگ مشروع بدهند. اینان آزادی فکر و بیان را با هیاهو و اغتشاش و بی قانونی خلط کرده اند و فراموش کرده اند ارمغان آزادی شرافت است و اگر جز آن باشد، تنها واژه ای بی روح و مشمعز کننده از آزادی نخواهد ماند. نتیجه این آزادی ها جز وضع فعلی جوامع غربی نخواهد بود ، جوامعی که ارزش های انسانی در آن رنگ باخته اند و جای خود را به رذالت ها و نامردمی ها داده اند.

شاید معنای آزادی در ذهن برخی، هیاهو و فریاد معنا می شود بی آنکه بدانند آزادی از تراو شات عقل و منطق است.شایدمنطق هم از نگاه اینان معنای دیگری داشته باشد.اینان عرصه را برای هر صدای مخالفی تنگ می کنند و شنیدن هیچ صدایی ناساز با ساز خود را بر نمی تابند و گریبان هر صدای مخالفی را باهیاهو و فریاد، آنقدر می فشارند تا جز آوایی مبهم از آن باقی نماند. اینان بانگ پوچی اندیشه خویش  را در همهمه ها و شعارها گم می کنند تا شاید کسی عریانی ذهن شان از هر سخن حقی را نبیند...

آزادی اینان تنها سیاهه ایست که بر پلاکارد ها نقش بسته است.

درد دل

اين روزها حالم اصلاً خوب نيست. تمام بيماري ها به يكباره به من هجوم آورده اند . معده به كلي از تحت فرمان مغز درآمده و حاضر به هضم غذا نيست و كارش اين روزها شده اسيدپاشي روي غذاها و در نتيجه ترش. كليه ها هم ظاهراً ديگر حاضر نيستند به ميزباني خود ادامه دهند و مي خواهند ميهمان ناخوانده را از خانه برون اندازند، ظاهراً آنجا درگيري است . ميهمان هاي سنگ دل، اقامتشان در آنجا مشمول مرور زمان شده و آن مكان را از آن خود مي دانند . پله هاي زياد هم باعث شده كشكك زانو هم به جمع مدعيان بپيوندد.

اين روزها حالم اصلاً خوب نيست. چشم هايم كم فروغ شده اند. تو رفته اند تا كمتر اين دردها را ببينند.

روند كاهش وزن هم كماكان رو به افزايش است. رو به زوال مي روم. شتاب گرانش كم كم دارد اثرش

 روي من كم مي شود. هر  كس مچ دست مرا مي بيند چه ضعيف و چه توانا هوس شكاندن به او دست مي دهد. قانون معافيت لاغري هم حذف شد. نمي دانم چرا احساس مي كنم دارم وصيت نامه مي نويسم. علاوه بر مطالب بالا چيزي كه خنده دار است

ريزش موهاي سرم است، آنها حسابي براي خود ريشه دوانيده بودند و فكر ريزش به هيچ ذهني خطور نمي كرد.

يك دندان هم كه ظاهراً مورد ظلم قرار گرفته و جايي براي روئيدن نداشته در پشت دندانها تك و تنها يواشكي بيرون آمده و به خاطر تصفيه حساب قبلي مي خواهد آرايش تمام دندانها را به هم ريزد.

حواس پرتي خصوصيتي بود كه در من نبود حالا به ميمنت دوستان او هم جايي براي خود باز كرده است. اين روزها حالم اصلاً خوب نيست.

هر دم از این باغ بری میرسد

پوشیدن چکمه بلند،کاپشن کوتاه و کلاه بدون روسری برای خانم ها ممنوع شد

فرمانده نیروی انتظامی تهران بزرگ گفت: با توجه به شرایط خاص نوع پوشش در فصل پاییز و زمستان به زودی طرح برخورد با بدحجابی ، بدپوششی و پوشش نامناسب زمستانی در تهران به اجرا در می آید.سردار احمد رضا رادان روز شنبه(10 آذر) در جمع خبرنگاران افزود: اجرای این طرح در راستای ادامه طرح ارتقای امنیت اجتماعی در دستور کارقرار گرفته است.

وی تصریح کرد: در این طرح با همه کسانی که از چکمه های بلند و شلوارهای تنگ و چسبان استفاده می کنند برخورد خواهد شد.وی اظهار داشت: پوشیدن لباس و مانتو های تنگ و چسبان ،استفاده از چکمه های بلند و شلوارهای کوتاه که داخل چکمه باشد ، روسری و شال کوتاه که مغایر با پوشش اسلامی باشد ممنوع و پلیس با استفاده کنندگان برخورد می کند.

وی تاکید کرد: استفاده از کاپشن های کوتاه و مانتو های تنگ و کوتاه که حداقل تا زانو را نپوشاند نیز مشمول اجرای طرح برخورد با بدحجابی می شود.

  فرمانده نیروی انتظامی تهران بزرگ گفت: همه ی کسانی که از کاپشن های کوتاه استفاده می کنند باید حتماٌ زیر آن مانتوی بلند بپوشند. در غیر این صورت با آن ها برخورد می شود.سردار رادان خاطر نشان کرد: اجرای این طرح از اوایل هفته آینده به صورت گسترده آغاز و با هر نوع پوشش نا مناسب فصل زمستان و پاییز برخورد قاطع می شود. به گفته وی استفاده از کلاه بدون روسری و مقنعه نیز ممنوع خواهد بود و با همه کسانی که از این نوع پوشش استفاده نمایند برخورد می کنیم.

طنز

جریمه های در نظر گرفته شده برای مبارزه با بد حجابی

1.روسری کوتاه : 5000 تومان

2.مانتو یا پالتو کوتاه : 12000 تومان

3.شلوار کوتاه با چکمه : 20000 تومان

Thanks God

 

خدا را شكر كه تمام شب صدای خرخر شوهرم را می شنوم . این یعنی او زنده و سالم در كنار من است

I am thankful for the husband who snoser all night, because that means he is healthy and alive at home with me

خدا را شكر كه دختر نوجوانم همیشه از شستن ظرفها شاكی است.این یعنی او در خانه است و در خیابانها پرسه نمی زند

I am thankful for my teenage daughter who is complaining about doing dishes, because that means she is at home not on the street

 خدا را شكر كه مالیات می پردازم. این یعنی شغل و در آمدی دارم و بیكار نیستم

I am thankful for the taxes that I pay , because it means that I am employed

 خدا را شكر كه لباسهایم كمی برایم تنگ شده اند . این یعنی غذای كافی برای خوردن دارم

I am thankful for the clothes that a fit a little too snag , because it means I have enough to eat

  خدا را شكر كه در پایان روز از خستگی از پا می افتم.این یعنی توان سخت كار كردن را دارم

I am thankful for weariness and aching muscles at the end of the day, because it means I have been capable of working hard

 خدا را شكر كه باید زمین را بشویم و پنجره ها را تمیز كنم.این یعنی من خانه ای دارم

I am thankful for a floor that needs mopping and windows that need cleaning , because it means I have a home

خدا را شكر كه در جائی دور جای پارك پیدا كردم.این یعنی هم توان راه رفتن دارم و هم اتومبیلی برای سوار شدن

I am thankful for the parking spot I find at the farend of the parking lot, because it means I am capable of walking and that I have been blessed with transportation

  خدا را شكر كه سرو صدای همسایه ها را        می شنوم. این یعنی من توانائی شنیدن دارم

I am thankful for the noise I have to bear from neighbors , because it means that I can hear

خدا را شكر كه این همه شستنی و اتو كردنی دارم. این یعنی من لباس برای پوشیدن دارم

I am thankful for the pile of laundry and ironing, because it means I have clothes to wear

 خدا را شكر كه هر روز صبح باید با زنگ ساعت بیدار شوم. این یعنی من هنوز زنده ام

I am thankful for the alarm that goes off in the early morning house, because it means that I am alive

 خدا را شكر كه گاهی اوقات بیمار می شوم . این یعنی بیاد آورم كه اغلب اوقات سالم هستم

I am thankful for being sick once in a while , because it reminds me that I am healthy most of the time

 خدا را شكر كه خرید هدایای سال نو جیبم را خالی می كند. این یعنی عزیزانی دارم كه           می توانم برایشان هدیه بخرم

I am thankful for the becoming broke on shopping for new year , because it means I have beloved ones to buy gifts for them

 خدا را شكر...خدا را شكر...خدا را شكر

Thanks God... Thanks God...Thanks God

میرزا علی مرد فاضل و حکیمی بود . روزی فردی به دیدارش رفت، دید در باغ مشغول کار است . پس از خوش و بش کردن، متوجه موضوعی شد و بسیار تعجب کرد دید میرزا یک کره خر را آزاد گذاشته و افسار کرده خر دیگری را به درخت بسته. کره خر اولی که آزاد است، شیطنت می کند، اینور و آنور  می دود، و تا جایی که می تواند خرابکاری می کند و آن کره خر دیگر که افسارش به درخت بسته شده ، آرام سر به زیر است . مرد دلیل این کار را از میرزا می پرسد، میرزا لبخندی می زند و پس از کمی تامل می گوید، اگر آن دومی را آزاد کنم، بسیار بیشتر از این اولی شیطنت می کند و زمین و زمان را به هم می دوزد. اگر می بینی که او آرام و سر به زیر است، چون چاره  ی دیگری جز این ندارد، مهم این است که باز باشد و آرام.

آری مهم این است که خلاف نکردن را یاد بگیریم،نه محدود شدن را.